środa, 1 kwietnia 2015

Prolog

Życie nie jest proste... A w szczególności moje. Od dzieciństwa czuję się rozdarta pomiędzy tym co dziś a tym co jutro... Jak mam żyć skoro moje serce znajduje się gdzieś daleko w przeszłości, a moje ciało pozostaje tutaj? Czemu wszędzie dostrzegam twarze bliskich, cienie minionych lat? Nazywam się  Isabella Potter ale wy znacie mnie jako...

4 komentarze:

  1. Pierwsza, nananana ^^

    Prolog zbyt krótki, by cokolwiek o nim powiedzieć, ale ogólnie można nazwać go intrygującym :)

    Pisz dalej, a może coś z tego będzie ; 3

    Weny!
    Naomi Stark

    dramione-krok-po-kroku.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. No no no! :D Mało, ale jest jest w tym coś, co każe mi śledzić Twój blog :)

    OdpowiedzUsuń