Prolog
Życie nie jest proste... A w szczególności moje. Od dzieciństwa czuję się rozdarta pomiędzy tym co dziś a tym co jutro... Jak mam żyć skoro moje serce znajduje się gdzieś daleko w przeszłości, a moje ciało pozostaje tutaj? Czemu wszędzie dostrzegam twarze bliskich, cienie minionych lat? Nazywam się Isabella Potter ale wy znacie mnie jako...
Fajnie się zapowiada :]
OdpowiedzUsuńPierwsza, nananana ^^
OdpowiedzUsuńProlog zbyt krótki, by cokolwiek o nim powiedzieć, ale ogólnie można nazwać go intrygującym :)
Pisz dalej, a może coś z tego będzie ; 3
Weny!
Naomi Stark
dramione-krok-po-kroku.blogspot.com
Druga jednak ; o
UsuńNo no no! :D Mało, ale jest jest w tym coś, co każe mi śledzić Twój blog :)
OdpowiedzUsuń